Einde veer Van De Ruit

 Nieuwsbrief juli 2008

Na 75 jaar géén veer van Van de Ruit meer…
A.T.de Vreede

In die laatste week voor de officiële opening was het een vreemde gedachte te weten dat de pont niet meer zou varen. Dat op de Lekdijk in Krimpen aan den IJssel en in de Nijverheidstraat te Capelle aan den IJssel geen file van auto’s zou staan te wachten om overgezet te worden. En dat er géén veerman naar je toe zou komen om zijn “tol” te heffen.

een zomers tafereeltje bij de pont aan de Veerdam

Het veer tussen Krimpen en Capelle was al eeuwen oud. Jan van de Ruit had in 1883 de veerrechten overgenomen van Jan Noorlander en daarvoor behoorde het veer toe aan de stad Gouda. Vanaf 1925 kwam het veer in beheer van de drie broers Jan, Wouter (Wout)  en Wiggert (Wik) van de Ruit nadat zij eerst nog als knecht bij hun grootvader Jan en vader Gerrit  hadden gewerkt. Ze begonnen met een roeibootje, dat later weer werd vervangen door een pontje dat door handkracht overgetrokken moest worden met vijgentouw. De scheepvaart was in die periode echter veel minder en de vaartuigen hadden geen last van het touw dat tientallen centimeters diep in het water lag. Ook de drukte aan het veer was minder. Soms kon het gebeuren dat er die dag nog geen 10 mensen moesten worden overgezet. Er werd toen nog gebeld of “over” geroepen. Die bel stond toen aan de Krimpense kant naast de herberg aan de Veerdam bij de steiger.

Deze herberg, later logement met uitspanning en café bekend onder de namen Wesselo, IJsselzicht en Granny werd in juli 2007 gesloopt.

de gebroeders Van de Ruit met hun echtgenotes

In 1949 hadden de gebroeders Van de Ruit nog ideeën om het veer te splitsen in een veer voor automobilisten en één voor  voetgangers en wielrijders. Het is er niet van gekomen omdat er al plannen bestonden voor een vaste oeververbinding.
Toen de dagen van de pont reeds geteld waren, maakte  alléén Jan nog, lopend op zijn klompen, het dagelijkse bekende gebaar van het veergeld ontvangen. Zijn broers Wik en Wout waren toen al uit de circulatie.

Op woensdag 22 oktober 1958 de dag waarop de vaste oeververbinding een feit werd, werd in de raadzaal van Capelle aan den IJssel de oudste van de broers Jan van de Ruit, die vanaf zijn elfde jaar aan het veer verbonden was geweest, onderscheiden met de eremedaille in zilver, verbonden aan de orde van Oranje Nassau.

Het werd bijzonder op prijs gesteld dat toen al bekend was dat op korte termijn de veerdienst zou worden opgeheven er niet geschroomd werd toch nog een nieuwe pont in de vaart te brengen. De pont zou later worden aangekocht door de Provinciale Waterstaat en gaan varen op de Brielse Maas.